O sorriso da boa
25.04.08 @ 01:31:59. Archivado en textos creativos
Imprimiu a pegada do seu sorriso no corazón de Alexis. Costáralle certo esforzo chegar ata as súas vísceras porque o laberinto do seu peito era demasiado sinxelo. Cando chegou traboulle con recato na aorta esquerda para provocar que se lle entregase cego de amor e sen condicións. El sentiu o arrepío do volcán apañándolle os pés, esgazándolle os fémures, centrifugándoo ata paralizarlle por completo o pulso do reloxo. Ofrendouse a Silvia, quen plantara un verxel de discretos coitelos no seu xardín.
Beatriz Dacosta
Contacto


