Fortuna

09.09.07 @ 15:44:58. Archivado en textos creativos

A vila de Fortuna está a cincocentos metros sobre o nivel do mar pero o que máis me impresionou dende que iamos deixando o oeste do país cara ao leste foi a transformación non só da paisaxe senón tamén dos núcleos de poboación e da xente. Deixamos atrás unha paisaxe máis salvaxe para penetrar en enormes extensións de terra transformada pola man humana, onde destacaban os prados coas súas vacas e cabalos; plantacións de banano; papaia; ananás e iuca. O trasfego do campo cos seus camións para transportar os produtos era habitual, de cando en vez, ás beiras da estrada, abroiaban construccións onde se celebraban feiras agropecuarias. Este modo de vida máis activo imprime e dá carácter á comunidade, xa non hai nin un só vestixio de reaggi e a raza negra deixou paso á branca mesturada cos trazos típicos centroamericanos. En moitos casos, as casas abandonan a madeira emerxendo construccións máis fortes e coidadas, o que nos indica que o nivel de renda é maior entre estes cidadáns. O emprego de cemento é bastante frecuente e fai agromar un tipo de vilas diferentes, coas súas casas e poboación; os hábitos distintos disciplinan outro tipo de tempo, porque o tempo tamén se constrúe como colectivo, con estruturas vitais que se poñen en común e que se desenvolven ao redor do ritmo solar.
En Fortuna a calor é pegañenta e húmida. Queremos aproveitar ao máximo as posibilidades que ofrece o lugar, co seu volcán Arenal de fronte, activo, coas súas emisións constantes de cinza e estoupidos ocasionais que lanzan ao exterior rochas incandescentes. Dende a vila observamos a montaña verde que indica que o cráter que dá cara ao lugar está inactivo e polas abas poden medrar plantas o que contrasta coa aridez doutra faldra pola que corre a lava lanzada polo outro cráter.

Comentarios:

Se muestran únicamente los últimos 40 comentarios de cada post.

Los comentarios para este post están cerrados.