cara a tortuguero (II)
24.04.07 @ 22:51:18. Archivado en textos creativos
O aire acondicionado do autobús acubillábanos do exterior. Ó saírmos outra vez a sensación dun golpe húmido e quente nos abrasou, regresarmos o estado de ser esponxa esprimida que case non nos abandonaría en toda a viaxe. O látego de calor foi inesperado porque as paisaxes a través do cristal estaban envoltas dun férreo platino que nada tiña que ver coa fervente temperatura. Así, a diferencia do que ocorre en Galicia, aprendimos que o día gris equivale a suor, a esforzo por respirar, a pelexar por cada pinga de aire, e entre sorprendidos e aclimatados, dirixímonos á mesa onde nos tiñan preparado un almorzo tico composto por froitas tropicais (piña, papaia e sandía), gallopinto (delicioso arroz con feixóns negros adubiado cun chisco de cilantro), zume e café, un café suave e morno para sentir gorxa abaixo o sabor amable do país. Custábanos entrar na cerna daquel verxel por sentilo parte dunha irrealidade, dun soño moi ben coidado. O entorno do restaurante estaba formado por uns xardíns adxacentes á selva, onde se amosaban heliconias, orquideas, estralicias, frondosas palmeiras e non sei cantas especies máis. Unha
bolboreta incriblemente azul embriagounos co seu voo, por forza tiña que ser un holograma, pero non, era a bolboreta máis incrible que vira ata entón, unha morphos, enorme, alucinante, que aparecía e desaparecía polos arredores da fonda, visible e invisible na frondosidade vexetal que nacía detrás da civilización, onde o son dun río estralaba nas pedras doutro mundo diferente. Paseamos por un camiño de terra tupido polo verde das plantas e con moita emoción descubrimos os segundos animais fascinantes, unhas ras duns dous centímetros de tamaño, de corpo encarnado e patas moradas, sobre unha
folla. Logo soubemos que eran tremendamente velenosas, a inxesta dun par deses animaliños poden acabar coa vida dunha persoa. A emoción incrementábase a cada quilómetro que nos íamos afastando de todos os nosos mundos coñecidos.
Comentarios:
Aún no hay Comentarios para este post...
Se muestran únicamente los últimos 40 comentarios de cada post.
Los comentarios para este post están cerrados.
Beatriz Dacosta
Contacto


