Cuando un amigo se va…
24.06.08 @ 12:28:01. Archivado en Varios
…queda un espacio vacío que no lo puede llenar la llegada de otro amigo, dice la vieja canción de Alberto Cortez. Efectivamente, tu ausencia no la llenará la llegada de otro amigo, pero tampoco tú dejas un espacio vacío. Dejas un tizón encendido que no se puede apagar ni con las aguas de un río.
Dejas la huella de la amistad, de la bondad, de la alegría, del hacer siempre algo a favor del que acudía a ti buscando algún apoyo, dejas tu huella. La huella de Pepe “el peixero” o “el egoísta” (como unos pocos te llamamos). Así te has ido, con egoísmo, en silencio y sin decir ni adiós, súbitamente, como tantas veces has hecho viendo un partido de fútbol en mi casa porque te ponías nervioso, o simplemente dejándonos plantados ante una cita previa porque te ha surgido otra cosa que te interesaba más, pero eso sí, con toda la gracia del mundo haciéndote el ofendido porque no habíamos contado contigo para la cena, con esos gestos tan tuyos.
Dejas escrito el guión y rodadas las mejores escenas de una maravillosa película en la que he tenido el privilegio de participar en un pequeño papel, siendo solamente una micronésima parte de los actores-amigos que hemos formado el reparto. Cuántas películas hemos visto juntos Feli, tú y yo, siempre disfrutándolas, hasta cuando eran malas de verdad y hemos sido capaces de reírnos únicamente por eso mismo, por habernos equivocado en la elección. Sin embargo, tu película vital ha sido exitosa al máximo.
Si existiera ese premio, ganarías a pulso el Óscar al Buen Ser.
Dejas el recuerdo constante, el no olvidarte nunca. Ahí quedan esas partidas de dominó, los partidos de fútbol y fútbol-sala, las tertulias, un teléfono en cada oreja, el cine, las comidas o cenas compartidas, un buen vino o el cava, los sms con los resultados de los partidos, las bromas, las risas, els rojos i els fatxes, y tantas y tantas cosas más…
No sé dónde estás ahora, solo sé que te has ido a un lugar del que hasta ahora nadie de los que emprendieron el mismo viaje ha vuelto. Si existe alguna posibilidad de regreso, por difícil o casi imposible que resulte encontrar el camino de vuelta, sé que eres el único humano capaz de lograrlo. Si no lo consigues, te dedicarás a allanar el camino de los que te hayas cruzado –los que partieron antes que tú- y de preparar la senda a los que más pronto o más tarde vayamos en tu búsqueda, al reencuentro, llevando en la mano ese tizón encendido que nos has dejado ahora, para estar presente cada día entre tantos y tantos de nosotros. Presente.
Peixero, no me olvides nunca.
Comentarios:
Es dolorosa la ausencia de las personas que tan fuertemente han estado unidos como vosotros, y habéis compartido tantas cosas.El recuerdo muchas vecs se convertira en un balsamo.
Y otras en un esclavo.
Un beso muy grande
Amparo
... cosa.Tot "patranyes".Tu sempre has fet lo que has degut ja que sempre has controlat tot i t'has deixat dur per la teua gran responsabilitat.Aixina has sigut feliç. L'únic consol que tinc és que no has patit gens i la teua despedida ha sigut fent lo que més t'agradava.No tinc paraules per a expressar tot el que et vuig i el dolor que em rodeja.Encara que estic segur que si ha passat açò és perquè et necessitaràn en altre lloc per a fer el bé i ser exemple a les persones.Espere que estigues a on estigues no ens olvides.Jo li contaré al meu netet el gran amic que tenia i tinc i tot lo que he aprés d´ell. AMIC DE L'ÀNIMA ET VUIG
Pepe "Egoista" m'has canviat la vida.Sense voler m'has arrancat part de la meua existència. Ara res va a poder ser igual que abans, ja no veig la vida del mateix color.Les conversacions que haviem tingut i tot lo que anava a canviar la...
Hoy no tengo palabras para expresar todo lo que vivi el domingo por la mañana junto a Pepe en el fatidico lugar, pero si te digo una cosa:
Pepe siempre correra a mi lado este donde este.
deja eso y una lección para muchos.
Lástima que para algunos ésta llegue tarde...o pronto, según se mire.
Nunca es fácil ni siquiera entendible que los seres a los que queremos decidan irse para no volver.
Un beso muy grande
Susana
http://sib-elbatiburrillo.blogspot.com/
Se muestran únicamente los últimos 40 comentarios de cada post.
Ismael Lloréns Santamaría
autor
Contacto


