Un libro en La Habana

19.02.08 @ 16:58:30. Archivado en Sobre el autor

A actualidade cultural galega ten estes días epicentro en La Habana, capital da memoria individual e colectiva (un meu avó traballou, alá polos anos vinte, na bahía de Guantánamo, cando xa os americanos eran donos dela, pero ben antes de que se fixera tristemente famosa polo penal que hoxe acolle no seu interior) e lugar de referencia, polo tanto, para aquel que queira saber algo da historia contemporánea de Galicia e dos seus símbolos.
Disque un elenco de 250 políticos e funcionarios, músicos e artistas, xornalistas e escritores, coa conselleira de Cultura á fronte, protagonizan estes días a súa Feira do Libro.
Loxicamente, non vou deixar que esta columna devale pola pendente crítica das evidencias, porque sempre haberá quen pense, “¡vaia...!, este tamén esperaba ir e está cabreado porque quedou en terra!... E non. Non foi, nin é esa a miña motivación.
E sobre todo porque denantes destes xa viaxaron outros -xa con misiva empresarial, xa cunha simple banda de gaitas- e, polo tanto “tanto monta, monta tanto“, sexa isto dito tanto para as críticas, como para as loubanzas que cadaquén opte por facer.
En calquera caso, hoxe mesmo recibín unha manchea de fotografías que amosan a crúa realidade que vive aquela cidade na que meu avó gañou algúns cartos para mercar un capital en Vilanova e logo dedicar o resto dos seus días ó negocio do gando e das vacas a medias, que era unha forma de levarlle leite á casa a quen non o podía ter de seu.
Unha realidade que non é só consecuencia da revolución do 59, por moito que os máis críticos co castrismo non vexan máis cá longa sombra do comandante ó seu redor e que ten moito que ver tamén, co illamento internacional -do que todos somos un pouco responsables- ó que, non o castrismo senón os 10 millóns de cubanos teñen sido sometidos ó longo dos últimos lustros.
É de supoñer, pois, que cando regresen no lo conten. Nos conten se é tan certa esa realidade tísica na que esmorece a cidade do malecón. E ata que punto esa foto-fixa fosilizada na decadencia lembra o esplendor decimonónico ó que contribuíron milleiros de galegos coma o meu avó.
E por se alguén se esquece de mentalo, velaí van dúas incógnitas que lanzo ó aire para que as responda quen tivera mester:
A primeira é: ¿Quen, entre tanta presentación e conferencia, se esqueceu de dedicarlle unha a Curros Enríquez nas vésperas da celebración do seu centenario?
E a segunda é, se cadra, máis inocente: ¿Canto é que custa un libro en La Habana?

3 comentarios • Trackback (0)

Comentarios:

FLiND9 qptffuyptese

Comentario por jgwrhanu 30.04.11 @ 12:02

YOoaGz xudulppuvcxb

Comentario por vkvnqin 29.04.11 @ 03:28

Parabéns polo libro fotográfico sobre Celanova pero eu creo que lle BOTA MOITO MORRO ao pór o seu nome na portada cando o que fixo foi escribir unhas páxinas e recopilar as fotos... o importante son os celanoveses e non VOSTEDE. Pero claro que se lle vai pèdir a un que aprobou para traballar no matadoiro e que despois "apareceu" en Cultura da man de Muriño'''

Comentario por Lolo 07.03.08 @ 18:46

Se muestran únicamente los últimos 40 comentarios de cada post.

Los comentarios para este post están cerrados.