Estaba visto

10.02.07 @ 11:13:28. Archivado en Sobre el autor

Tería que revisar a hemeroteca desta columna porque estou seguro de que o dixen nalgún momento. E, en todo caso, se non o dixen, cando menos, penseino.Penseino desde o mesmo intre en que me reparei polo miúdo na filosofía de partida que xerara o complexo do monte Gaiás, cando aínda só se apuntaban as dúas torres prismático-circulares por detrás do devandito monte compostelano e o resto eran unha serie de xeiras soterradas que só se alcanzaban a ver de soslaio cando un circulaba cara a Coruña ou cara Pontevedra por esa zona circunvalante de Compostela.Denantes aínda de que a lei d’Hont xubilara ó seu mentor e logo dunha intensa campaña informativa que puña en solfa -e con razón-, tanto a súa futura función, como o seu cósmico orzamento; campaña na que tamén tiveron moito que ver os actuais gobernantes da Xunta, un día decidín coñecer qué era realmente e qué Fraga Iribarne abouraba con aquel mastodonte que pretendía competir en grandeza coa propia catedral compostelana.E a miña sorpresa chegou porque a medida que ía debullando as funcións proxectadas para cada un dos cinco edificios, non puiden menos ca exclamar un: ¡Pero, se isto é un proxecto de filosofía claramente nacionalista!.Evidentemente non é que Fraga Iribarne sufrira un exorcismo electoral e perante o seu derradeiro reto vital, decidira convertirse ó nacionalismo máis vangardista, tratando de colocar, con este complexo, á Galicia cultural coma un todo, no epicentro do mundo.Velaí, pois, que cando uns e outros lanzaban -é con razón, repito- exhortos apocalípticos contra o tiburón económico que estaba a devorar sen tino os orzamentos culturais de Galicia, eu dicía para min -e, como dixen ó principio, creo que tamén o expresei aquí-: “Verás como, se gañan as eleccións e gobernan, non só o van ter que tragar, senón que van acabar dándolle un impulso nacional de órdago”.E nantronte o presidente da Xunta, e o día anterior a Conselleira de Cultura, non sen antes facer unha paradiña obrigada para reflexionar e de paso evitar que a voz pública os criticara abertamente tamén por embarcarse nunha política continuista co gran proxecto vital de Fraga Iribarne, viñeron a refrendar tódolos postulados que eu defendía e agora ata Pérez Touriño é quen, xa, de comparar o macrosoño de Fraga coa catedral de Santiago.Estaba visto. E tanto estaba visto que unha vez máis cúmplese o aforismo de que non é o mesmo ver os touros dende o burladeiro ca lidiar con na area.

Comentarios:

Se muestran únicamente los últimos 40 comentarios de cada post.

Los comentarios para este post están cerrados.