As cousas son o que son

10.02.07 @ 11:28:00. Archivado en Sobre el autor

Hai uns días estabamos tres amigos nun bar tomando unhas cervexas, candopasou ó noso carón un coche no que reparamos os tres, non porque fose despampanante, senón porque non era dos que se ven habitualmente polas carreteras.
- ¿Que marca sería?, preguntei eu, por iso establecer conversa.
- Ou é un modelo que acaba de saír ou debe ser unha marca coreana ou xaponesa, porque, a verdade, é que nunca vin un igual, respondeume, dilixente, un dos meus contertulios.
- Si, certamente, e tiña forma de todoterreo. Pero non dun todoterreo coma os que deseñan as casas europeas.
- Polas formas curvas, a min pareceume máis un monovolume ca un todoterreo, dixo aquel que aínda non fixera pública ningunha idea.Entón volvín entrar en liza:
- Pois eu, se queredes que vos diga a verdade, vin máis un coche tipo ranchera, ca un monovolume ou mesmo ca un todoterreo.
A partir da miña ecléctica exposición ensarillámonos nun debate sobre a terminoloxía automobilística digno da Real Academia, pero que, sen embargo, non nos levou cara ningures. Pois cando xa tiñamos a cuota cervexeira chea, o de menos eran xa as formas do coche e conversa discurría por se tería ou non tiña Gps, se contaría ou non con piloto automático, se a combustión sería ou non sería híbrida... En fin, que aínda que implicitamente todos sabiamos do que estabamos a falar, porque un coche é unha máquina a motor de catro rodas que nos transporta por carretera -e iso é irrefutable-, vímonos na obriga de adiar o debate baixo risco de durmirmos os tres nas escaleiras.
Evidentemente, como di un predistixitador televisivo de quen non lembro agora o nome, esta conversa é simplemente producto da miña maxinación e non relato dunha realidade que, sen embargo, ben puido acontecer porque entra dentro da lóxica dunha conversa de taberna.Pero aínda que non aconteceu, a min dame pé para facer con ela unha estrapolación semántica.Fora ou non fora monovolume, fora ou non fora todoterreo, ou fora ou non fora unha “ranchera”, o que era indiscutible é que era un coche, do mesmo xeito que este conxunto de homes, mulleres e nenos que moramos no Noroeste da Península Ibérica -chamémoslle nación ou rexión, país ou comunidade autónoma-, somos indiscutiblemente un pobo con tódalas consecuencias.
Moralexa: As cousas son o que son. Non o que tres persoas -por moito que esas tres persoas sexan os líderes de tres forzas políticas- poidan ver nelas.

Comentarios:

Se muestran únicamente los últimos 40 comentarios de cada post.

Los comentarios para este post están cerrados.