"Destruid esa raya..."
12.12.06 @ 01:08:01. Archivado en Sobre el autor
Hai dúas semanas, logo de ter participado nun congreso sobre a cultura celta en Ponte da Barca, escrbía da necesidade que tiñamos os galegos e os portugueses de superar a fase da liturxia nas relacións económicas e sociais que dende hai máis de quince anos pretendemos normalizar e non damos, a raíz da apertura definitiva das fronteiras.
Pois ben, hoxe, na procura douras informacións, encóntrome de novo cun artigo escrito o 6 de setembro de 1893 por Curros Enríquez e publicado no semanario “El Correo de Celanova”, no que fala -con moito máis criterio ca min- da necesidade desta normalización galego-portuguesa.
Con motivo de saudar o nacemento dese xornal republicano e logo de facer un alegato autonomista digno de ter sido reproducido no limiar do “Sempre en Galiza” de Castelao, Curros afonda na cuestión da “reintegración geográfica”:
“Celanova ha derramado ya por ella su sangre, siendo incendiada y asolada dos veces durante la Edad Media, en el turbulento reinado de doña Urraca. Solo a tanta costa pudo consentir la ignominia de que la consideren pueblo fronterizo.
No comprendía entonces ni comprende ahora esa raya artificial y absurda, trazada por el dedo de la codicia sobre un territorio que hizo indivisible la naturaleza, y cuando tuvo que aceptarla por virtud de tratados y de pactos, solemnemente acordados en ese monasterio, entre los reyes de Castilla y de Portugal, hubo de sentir un estremecimiento semejante al que sentiría si de un tajo le partieran el corazón.
El tiempo y la costumbre no han curado esa llaga que continúa abierta.
Vosotros lo sabéis; la mayor afrenta que puede dirijirse a nuestros campesinos es que los llamen rayanos.
Trabajad por que ese vocablo no suene más en los oídos de nuestro pueblo. Destruid esa raya, que separa como una muralla de odio, una familia de hermanos convirtiéndola en extranjera, y sobre las ruinas de esa muralla tended el puente por el cual se comunique y enlace el corazón de Galicia al corazón de Portugal, restableciendo la obra de Dios, que destrozaron los reyes; y haciendo que uno y otro se completen por justaposición, viviendo en el porvenir como vivieron en el pasado, unidos por los lazos de la fraternidad y del amor, según conviene a pueblos de la misma raza y con la misma historia”.
Velaí a faceta xornalística dun Curros contundente, do que aínda queda moito por difundir.
Comentarios:
Saludos Juan M Mella
Se muestran únicamente los últimos 40 comentarios de cada post.
Antonio Piñeiro
autor
Contacto


