Iberia

23.10.06 @ 23:59:40. Archivado en Sobre el autor

Se vostede, querido lector, me ten seguido cunha certa periodicidade ou cunha fidelidade máis ou menos frecuente, saberá que non vai ser esta, nin moito menos, a primeira vez que fale do Iberismo como concepto político reintegrador de dous territorios irmáns separados artificiosamente pola historia. Por unha historia escrita por reis e non por vasalos, por raíñas e non polas servas, e por amores e desamores das lonxevas castes monárquicas que gobernaron as vidas dos nosos devanceiros dende que Afonso Henriques -o fillo da galega dona Teresa- e o seu curmán Alfonso VII de León acordaron de mutuo acordo crear o Condado Portucalense logo do “Torneio de Valdevez”, alá polo devalar do século XII.
Téñoo feito con lúcidas palabras de Curros Enríquez, Castelao ou Pepe Velo. E téñoo feito con palabras propias alicerzadas sobre lecturas máis ou menos profundas, de autores que dende os ilustrados do século XIX ata os nosos días veñen falando da necesidade de devolverlle a coherencia xeográfica a un mapa que tan ben foi debuxado pola xeomorfoloxía cósmica como despois foi defenestrado pola man do home, comentendo un pecado de transformación e sobre todo un absurdo artificio histórico.
E nunca o fixen, pero perfectamente podería facelo con palabras, tanto ou máis atinadas, escritas por ilustres iberistas de un e outro lado da fronteira. E cando falo das dúas beiras, non estou falando só da raia -xa sexa mollada ou seca-, senón de nomes coma os cataláns Joan Maragall ou Víctor Balaguer, o basco-salmantino Miguel de Unamuno ou o canario, León y Castillo. E, en connivencia, polos lusitanos Oliveira Martíns, Magalhaes Lima, Guerra Junqueiro, Antero de Quental ou Teófilo Braga.
Preguntáballe un “neno de Castelao” a un vello, á beira do Miño: “¿E os da banda d’alá son máis estranxeiros que os de Madrí?”
Como única contestación, Castelao escribiu: “Non se soupo o que lle respondeu o vello”.
¿E vostede, qué respondería?
¿Respondería o mesmo que acaba de responderlle Saramago ó diario “Público” este mesmo domingo, segundo reflictiu onte mesmo este xornal? É dicir: ”Seríamos aquello que probablemente deberíamos haber sido siempre: Iberia”.
Pregúntollo porque, aínda que o debate nunca deixou de estar aí, xamais ten sido abordado de forma seria e comprometida -máis alá da énfase discursiva- polos partidos políticos que nos din representar. ¿Por qué será? ¿Porque serían incapaces de controlar o futuro? ¿Quen sabe?...

Comentarios:

Se muestran únicamente los últimos 40 comentarios de cada post.

Los comentarios para este post están cerrados.