Pesuntos delincuentes

15.10.06 @ 13:16:21. Archivado en Sobre el autor

Vai agora para un ano, un amigo meu que viaxaba a Nueva York para pasar o Nadal coa muller e o seu fillo na casa dos sogros que viven en Manhattan, topouse cun inconveniente que quedou en nada, pero que -tal como andan os tempos- meteull un susto de órdago, que diría un xogador de mus.
Logo de tomar terra no aeroporto J.F. Kennedy daquela cidade, ó dispórense a pasar os perceptivos e rigurosos controis de acceso ó interior do país, dixéronlle que tiña que pasar a unha sala contigua para facer unhas averiguacións máis exhaustivas da súa documentación.
El dixo que non levaba nada susceptible de declaración, pero pasou, porque evidentemente non lle quedaba outro remedio.
A súa dona, que é norteamericana porque naceu alí, e polo tanto deféndese ben no idioma e nos costumes do país, ó ver que a tardanza era inusual, empezou a preguntar qué pasaba co seu home e cáles eran as razóns polas que o tiñan retido tanto tempo.
Entón un policía díxolle que podía dar gracias a deus que ela fora súbdita americana, senón igual podía quedar retido alí ata que se desfixera o mal entendido, vintecatro horas ou máis.
E a razón da retención non foi outra ca de, ó ter dous apelidos nidiamente galegos -que tamén poden ser portugueses ou brasileiros-, resultou que co mesmo nome e os mesmos apelidos había un brasileiro que tiña contas cos Estados Unidos e, malia que as descripcións físicas de ámbolos dous non coincidían, entre que a información correu de computador en computador, el tardou en saír do aeroporto neoyorkino unhas cinco ou seis horas.
Conto isto, ó fío da desafortunada odisea que está a pasar estes días a probe perruqueira de Arcade, o seu recente esposo e as familias de ámbolos dous, logo de que -todo apunta a iso- alguén lle metera na maleta unhas balas, uns explosivos e uns detonadores, en calquera rebumbio do aeroporto de regreso da lúa de mel.
E conto porque, aínda que parece unha película, tal como lle acontecue ó meu amigo, unha cousa semellante pode pasarlle a calquera. ¿Ou é que ó viaxar, todo o mundo lle pón corenta candados á maleta?.
Pero cóntoo tamén porque estas circunstancias e outras moitas que seguramente darían para escribir unha antoloxía dos disparates aeroportuarios, non fan máis ca demostrar que o terrorismo está gañando a batalla, xa que logo, por decreto de Al Qaeda, perante calquera eventualidade todo viaxante é un presunto delincuente que debe demostrar a súa inocencia se quere seguir viaxe.

Comentarios:

Se muestran únicamente los últimos 40 comentarios de cada post.

Los comentarios para este post están cerrados.