A cidade da cultura

10.10.06 @ 10:40:53. Archivado en Sobre el autor

Non sei se o dixen algunha vez, pero si que o teño dito en multitude de conversas.
Eu formo parte dese colectivo que sostén a teoría de que Manuel Fraga non se retirou denantes porque na súa folla de ruta tiña sinalado con orla dourada o magno día da inauguración da Cidade da Cultura.
San Rosendo, alá polo século X, poucos meses denantes de morrer, deixou escrito no seu testamento: “déixovos unha obra maravillosamente edificada”. E nesa mesma liña de transformación dun proxecto político vital á inmortalidade dunha obra grandiosa é onde o vello patrón de Vilalba -supoño que sen pretender ser santo- escribiu un guión que logo o tempo lle estragou porque de todos é coñecido que as obras sabemos cando empezan, pero nunca sabemos cando rematan. E se ademais, coma esta, son faraónicas, moito máis.
Esta teoría -evidentemente, sen máis base informativa cá miña propia intuición- e o feito de andar metido, día si e día tamén e proxectos máis ou menos culturais, levoume a seguir de preto todo o proceso informativo xerado arredor desta obra sen parangón dende que o mestre Mateo soñou coa Catedral de Santiago.
Por iso, cada vez que paso pola estrada de circunvalación o norte de Santiago -non sen ter deixado atrás, denantes, outra obra faraónica do fraguismo completamente desubicada, como é o recinto feiral de Silleda- e vexo a metamorfose que semana tras semana está a experimentar o monte Gaiás, mudando os toxos e as xestas por complexos edificios futuristas, os ollos eslúmenseme cara ela.
E non porque teña sido un vehemente defensor dese proxecto, pois cada vez que paso por alí tamén me lembro dos moitos proxectos culturais que por culpa dela están arquivados en ducias e ducias de despachos da Xunta de Galicia, ou porque estea convencido de que a súa construcción vaia ser a panacea do turismo cultural desta terra.
Senón porque, debates semellantes ó que está a xerar esta instalación tamén os xeraron no seu momento o Guggenheim de Bilbao, ou a Cidade das Artes e das Ciencias de Valencia (nos que tiven o pracer de estar) e hoxe constitúen senllos paradigmas do turismo cultural do Estado.
É evidente que para moita xente, a Cidade da Cultura ten unha morea de defectos, empezando polos orzamentos e polo insípido nome co que a bautizaron.Eu, sen embargo, perdonaríallos todos se no canto do monte Gaiás fose levantada no corazón do Eixo Atlántico. É dicir, en calquera outeiro, dos moitos que hai, nos arredores de Ourense.

Comentarios:

Se muestran únicamente los últimos 40 comentarios de cada post.

Los comentarios para este post están cerrados.