Unha misa en Fátima

11.07.06 @ 00:53:29. Archivado en Sobre el autor

Xa o contei aquí unha vez, cando a actualidade o requiriu, pero vouno contar novamente ó fío desta fin de semana papal que o envolveu todo en España.
Foi 13 de maio do ano dous mil -aniversario da baixada da virxe a Cova de Iría- na esplanada de Fátima e con motivo da beatificación dos dous pastorciños que dis que viron baixar á virxe onde hoxe se conserva a monumental basílica portuguesa.
Había -seica- arredor de 1.200 curas, centos de bispos, ducias e ducias de cardenais e máis de medio millón de persoas chegadas de tódalas partes de Iberia e doutros lugares do mundo.
O protagonista era un Juan Pablo II que volvía de novo ó primeiro lugar da súa traxedia -onde o quixeron matar por vez primeira- co obxectivo de revelar o contido do denominado “terceiro segredo de Fátima”.
As dúas xornadas que estiven alí foron realmente intensas, tanto a nivel informativo como dende o punto de vista das sensacións que un mete no fardel da memoria cando lle toca vivir unha efemérede coma aquela.
Olladas dende unha óptica profesional favorecida por unha atalaia instalada para os medios de comunicación para a ocasión á sombra mesmo da aciñeira sobre a que pastoriños viran á virxe, tiven lecer para facer unha ampla reportaxe gráfica que gardon con agarimo, máis que para asistir con agnóstico respeto a unha cerimonia tan longa -ou se cadra máis- cá que viviron esta fin de semana os católicos do mundo na cidade de Valencia.
Do mesmo xeito que aconteceu esta fin de semana, naqueles días de primavera do ano dous mil, os medios de comunicación portugueses debateron sobre a oportunidade ou a inconvenciencia de que un agnóstico recoñecido como era o presidente da República, Jorge Sampaio, asistira ou non á beatificación de Jacinta e Francisco.
E o diario “O Público” do mesmo día 13 facíase eco dunhas declaracións realizadas polo devandito Jorge Sampaio a unha emisora española, onde dicía: ”Vou a Fátima pelas mesmas razões que entro numa mesquita de Lisboa ou num templo de uma outra qualquer religião”.
E respecto das críticas verquidas por algún compañeiro do Partido Socialista, dixo: “As institucões laicas têm que conviver saudavelmente con as várias correntes religiosas, pois o Presidente de todos os portugueses é também dos católicos”.
Visto isto é evidente que os asesores do noso peculiar presidente non fixeron uso -ou non fixeron caso- da hemeroteca.

Comentarios:

Se muestran únicamente los últimos 40 comentarios de cada post.

Los comentarios para este post están cerrados.