O valor dos premios

24.06.06 @ 02:27:30. Archivado en Sobre el autor

Ó primeiro non o coñezo, pero sí coñezo ós outros dous porque son amigos da Fundación Curros Enríquez e a ela acoden cada vez que reclamamos a súa presencia. Olga Gallego en calidade de representante do presidente da Real Academia Galega como patrón que é da devandita funación. E Avelino Pousa Antelo en representación dunha entidade irmá como é a Fundación Castelao, que traballa de contado a prol da memoria do seu patrón sen teito que lle quite o sol.
Alegreime onte, pois, ó ler que o Consello da Xunta decidira estes dous nomes para entregarlles solemnemente a medalla que lembra a Alfonso Daniel Rodríguez Castelao e todo o que este nome significa para a Galicia de nantronte, para a de onte, para a de hoxe e tamén para a de mañá.
Por tras de ámbolos dous recoñecementos hai, ademais, senllas vidas silandeiras, paseniñas e aparentemente sinxelas, pero rexas en conviccións e constantes no traballo abordando distintos aspectos que axudarán a xeneracións vindeiras a coñecer mellor o pasado que nos precede.
No caso de Olga Gallego no campo da arquivística, esa ciencia que garante precisamente que saibamos cómo foi ese pasado con certeza dende que o home descubriu a letra impresa. E no caso de Avelino Pousa porque el mesmo é unha enciclopedia que nos leva ós tempos en que o galeguismo ía máis alá da mera dimensión política e tiña tintes dunha auténtica “relixión”.
Alegreime, repito, de ver eses dous nomes no acordo do goberno galego, porque sen seren estrelas rutilantes da Galicia aparentemente aparatosa -é dicir, desa Galicia de pasarela e flash- son o paradigma da Galicia calada e traballadora que non precisa de grandes parafernalias para saber que o éxito e o pracer do traballo está no cotián.
Pero sobre todo alegreime porque o recoñecemento que hoxe lle outorga a Xunta de Galicia ten moito máis valor ca tiña se miramos para atrás. E non porque os que o levaron antes non o mereceran, nin moito menos. Senón porque eran tantas as medallas Castelao que entregaba a anterior Xunta, que aquilo parecía unha fábrica de churros con motor na amasadora para que fora quen de producir máis.
Un galardón, unha medalla ou un recoñecemento teñen valor de seu na medida en que sexan só os elexidos os que o ostenten e, polo tanto tanto máis valor terá canto menos xente o teña.
Parabéns, pois, ó goberno galego por pór a Castelao -e ós premiados- no seu axustado lugar.

Comentarios:

Se muestran únicamente los últimos 40 comentarios de cada post.

Los comentarios para este post están cerrados.